Κάτι έχει ο αέρας σήμερα.

Ένα σκοτεινό σοκάκι γεμάτο κακοφτιαγμένα γκράφιτι και σκουπίδια, σε κάποια φτωχογειτονιά στο κέντρο της πόλης. Ο τζάνκι που μόλις αγόρασε ένα σακουλάκι άσπρη σκόνη κι επειδή ήδη παρουσιάζει πρώτα σημάδια έλλειψης δεν κάνει τον κόπο να πάει μέχρι την επόμενη ημικαθαρή δημόσια τουαλέτα ή στο ετοιμόρρωπο διαμέρισμα που μοιράζεται με άλλα δυο πρεζάκια. Στρίβει λοιπόν στο προαναφερόμενο σοκάκι και βγάζει τα υλικά του: το σακουλάκι με την άσπρη σκόνη και το θρίψαλο καθρέπτη που κουβαλάει μαζί του γιατί για να σνιφάρεις χρειάζεσαι μια λοία επιφάνεια – επίσης χαρακώνεται με το γυαλί όποτε τον πιάνει κακή φάση και δεν αντέχει άλλο την πίκρα του αλκοόλ και της ζωης του. Τέλος πάντων, απλώνει τη σκόνη κατάλληλα και σκύβει για να τη σνιφάρει όταν ο αέρας, που στο σοκάκι δημιουργέι ένα συνεχές ρεύμα και κρατάει το σκιερό αυτό μέρος σε υποθερμικές θερμοκρασίες μέρα και νύχτα, φυσάει ένα ελάχιστο δυνατότερα, πιάνει την άσπρη σκόνη, την παρασύρει μαζί του και τη σκορπίζει στην βαριά από καυσαέρια ατμόσφαιρα της πόλης.

=^.^= Koneko.

What caught my eye today: Μια  κυρία με το σκυλάκι της στο δρόμο. Ήταν καλά εκπαιδευμένο το σκυλάκι, κάθε φορά πριν περάσουν απέναντι η κυρία σταματούσε και το σκυλάκι καθόταν δίπλα της, μέχρι να αρχίσει εκέινη να περπατάει.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: