Thank you for passing through my life

“Χαίρομαι που πέρασες από τη ζωή μου”

Ξεφύλλιζα το τετραδιάκι (από τις πιο ευφυέστατες ιδέες μου μπορώ να πω) και από όλα τα όμορφα που βρήκα μέσα, αυτό μου έμεινε.

“Χαίρομαι που πέρασες από τη ζωή μου”. Δεν έχει σημασία αν θα κρατήσουμε επαφή. Αν θα γίνουμε φίλοι, εχθροί, αδιάφοροι. Αν θα ξαναδούμε ο ένας τον άλλον ποτέ. Το μόνο που πραγματικά έχει σημασία είναι πως οι δρόμοι μας συναντήθηκαν για ένα διάστημα, και πως ο καθένας μας αποκόμισε κάτι από τη γνωριμία, ότι και να είναι αυτό.

Και έτσι είναι πάντα. Βασικά με τον οποιονδήποτε γνωρίζουμε στη ζωή μας και του λέμε κάτι παραπάνω από γεια. Δεν μπορώ να σας πω πόσος κόσμος έχει περάσει από τη ζωή μου – ενώ λίγοι πραγματικά έγιναν μέρος της –  και πώς με επηρέασε. Τι έμαθα για τους ανθρώπους, τον κόσμο, για εμένα. Τι εμπειρίες μου προσέφεραν, τι όνειρα, τι απωθημένα. Και πόσες αναμνήσεις, τόσες καλές αναμνήσεις! 

Γι’ αυτό, εκτίμα το όταν κάποιος μπαίνει –  όχι, λάθος –  όταν κάποιος περνάει από τη ζωή σου. Και προσπάθησε να κρατήσεις κάτι από αυτόν τον άνθρωπο. Και, αν μπορείς, να του δώσεις κάτι ως αντάλλαγμα.

=^.^= Koneko.

What caught my eye today: ένα από τα σπίτια το δρόμο για το σούπερ μάρκετ, παίζει να έχω περάσει δίπλα του 100000 φορές, έχει στην αυλή του μια λιμνούλα. Πραγματική λιμνούλα με νερό και νούφαρα και όλα τα σχετικά. Ουάου. Άσκοπο, αλλά ουάου.


Keeping the balance

And I want to write. Write everything down. Word by word, letter by letter. Until everything is said, the whole story along with everything that’s on my mind.

And I want to scream. Scream out all my thoughts. Until everything makes sense.

And I want to laugh, and cry and laugh again until I can’t breathe anymore.

And I want to run. Run until my legs hurt, my lungs hurt, my whole body hurts and still not stop. Never ever stop again. Until everything that upsets me is not there anymore.

But I never do what I want to, and one day, when it is way too late, I will learn that lesson – that keeping stuff to yourself is not always the best way to protect you. Neither is the opposite. I’ve experienced part of both in the last days. Life is hard,who knew.

That’s why I am saying it right now: I’m fine. Of course everything is okay, of course I’m okay.

=^.^= Koneko.

What caught my eye today: post its that have hung on my wall for so long, that I don’t even see them any more. They could easily disappear right tomorrow, I wouldn’t even notice. Weird how you get used to stuff like this so much.

Να χαθώ σκέτο

Βρέχει πάλι.

Χάνομαι πάλι. Αν δεν προσέξω, θα με πάρουν τα ρυάκια που σχηματίζονται στους δρόμους.

Θα μπορούσα να κουλουριαστώ στο κρεβάτι και να κλάψω. Θα μπορούσα και να μην το κάνω.

Γι’ αυτό θα πιάσω το τιρκουάζ αδιάβρχο μου και θα βγω στο δρόμο να ακολουθήσω τα ρυάκια. Να χαθώ.

=^.^= Koneko.

What caught my eye today: θυμάστε ένα eyecatcher για έναν παγωμένο ιστό αράχνης? Ε λοιπόν, όπως περνάω χτες κάτω από την ίδια πινακίδα, βλέπω πως συνεχίζει να υπάρχει ένας ιστός εκεί, λεπτός και όμορφος και να ανεμίζει στο καλοκαιρινό αεράκι.