The taste of salt and summer 

Μυρίζει ήδη καλοκαίρι. Θάλασσα και ήλιο. Και ελευθερία.  

Φαντασίες κατακλύζουν το μυαλο και το θολώνουν. Νύχτες έξω, ως αργά. Θα τρυγρνάω με τους φίλους μου, το δέρμα μας θα μυρίζει αντιλιακό και θα πίνουμε κρασί απο το μπουκάλι.

Θα είσαι κι εσύ εκεί, το γέλιο σου στ’αυτί μου, ο ώμος σου που ακουμπά το δικό μου. Τόσο ελαφριά που θα μπορούσε να είναι σύμπτωση. Μα δεν είναι. Στα μάτια σου θα καθρεπτίζονται τα φώτα της πόλης, στο βλέμμα σου θα βλέπω τι είναι αυτό που έχουμε: καλοκαιρινός έρωτας. Παροδικός ίσως, αλλά γλυκός και ξέγνοιαστος, η δική μας μικρή περιπέτεια… 

Καρδιές ζωγραφισμένες στη βρεγμένη άμμο, ώσπου το κύμα θα τις παρασύρει. Σήμερα, αύριο, δεν έχει σημασία. Αυτό που μένει είναι αναμνήσεις , για να ζεστάνουν τον χείμώνα.

για τη Μυρτώ μου

=^.^= Koneko.

What caught my eye today: a catwith a face exactly like Garfield, I swear!



I can now count the days on the fingers of my two hands.




Time is running out, it is not enough. And yet I can’t wait. It hardly matters anymoree what’s going o happen.

All I want is for this to be OVER!

Now…. but not quite yet….

=^.^= Koneko.

What caught my eye today: the tragic state of my room, every tiny little spot of which is coveered with study stuff. There are books in my bed, photocopies on the floor, post-its all around my desk. It’s really horrible, first thing I’ll do when this is over is TIDY UP!!

PS. I’m really sorry I haven’t written anything in so long, but with all the studying and worrying and waiting I wasn’t reeally in the mood. Eight more days and it’s gonna get a lot more fun in here!